A letter from July 30th, 2019

Sevgili Future Damla; 30.07.2019 Şuan Koşuyolu’ndaki evimizdeki son günümüzden yazıyorum... Şuan hayatta nerdesin bilmiyorum ama o zamanları henüz hayal bile edemiyorum. Yarın başka bir eve taşınıp hayatımın başka bir dönemine giriş yapacak olmak beni çok korkutuyor, stres oluyorum. Gerçekten büyüdüğümü hissediyorum ve bu seneki üniversite sınavının ciddiyetiyle de gerçekten kafam allak bullak. Aile hayatım çok karışık ve sağlıklı olduğunu düşünmüyorum. Acaba hayatta neredesin şuan, hiçbir fikrim yok çünkü şuan o kadar boştayım ve amaçsızım ki kendimi bu konuda da çok stresli hissediyorum. Hayatımda şuan moralimi yüksek tutan tek şey kedim Mia :D Gerçekten keyfimi yerine getiriyor fakat bu hayatta ne yapacağımı bilmediğim gerçeğini değiştirmiyor... Eğer doğru adımları yapmışsam şuan gerçekten güzel bir yerdesindir, New York maybe ;D Amster***? Umarım hayatın çok iyidir, belki de bir ilişkin bile olabilir. Ben şuan hayatımın hiç olmadığı bölümündeyim. Olsun, böyle de iyi. Gerçekten çok dramatiğim şuan biliyorum ama regliyim ya üstüme gelme! Her neyse, umarım şuan hayatından mutlusundue ve içine sinen bir hayat yaşıyosundur. Canın bir şeye sıkılırsa sakın dert etme, sen artık büyüdün! Bunun da üstesinden gelirsin. Seni çok seviyorum, sonuçta sen benim. Bunu 7 yıl sonra görmüi olmak beni nasıl hissettirir hiçbir fikrim yok, bu arada umarım site maili atar! Lütfen kendine iyi bak, sen buna değersin. Hayat inişli çıkışlı, bir sürü yokuş var fakat hiçbiri senin aşamayacağın şeyler değil! Sen gerçekten özelsin, ve hele buraya kadar gelmişsen... Senle gurur duyuyorum, umarım heeep çok mutlu olursun ömrünün devamında! Artık yeni başlangıçlar seni korkutmuyor olmalı, ben daha henüz o aşamayı aşamadım. Olsun, hep mutlu (olmuş) olalım ikimizde! Dediğim gibi kendine dikkat et! 2019 Damla’sı