A letter from July 15th, 2019

Time Travelled — about 1 month

Peaceful right?

Si estás leyendo esto, ya debiste haber escapado. No se acepta un no por respuesta. Lizeth, no lo extrañes. Al principio te hizo feliz, pero las cosas cambian. La relación cambió y ya no te hace bien. No puedes usar la ropa que quieres. No puedes salir con la gente que quieres. No aprecia que le hayas dado tu cuerpo, solo cuando el quiere te da amor. Si tu quieres y el no, se enoja, y eso no es justo para ti. Le diste todo y te pide aún más. Jamás apoya tus ideas. Siempre se hace lo que él dice. Jamás ven las películas que tu quieres. Jamás ven las series que tu quieres. Nunca van a donde tu eliges. Siempre es su decision. Eres su esclava. Te prometió flores. Le has rogado por ellas y jamás van a llegar, ¿lo sabes? Le dijiste llorando que querías que te dedicara una canción y solo te dijo que el no es así. A las demás les escribía cartas pero para ti no hay si quiera palabras bonitas. Solo hay insultos, gritos, reclamos, bromas hirientes. A ellas les hizo regalos con sus propias manos, pero para ti ya no queda nada de amor. Por favor sal de ahí. Te ha visto llorar y lo único que hace es burlarse, arremedarte, o de plano decirte que ya te calles. Y entiende. Eso no es amor. La comida que te compra la puedes comprar tu. El amor que te da te lo puede dar hasta una planta. Lo que tu quieres es alguien que siempre quiera abrazarte. A él solo le importa su propio bienestar. Lizeth el amor que tu le estás dando no es para nada lo que él te está regresando. Y solo sigues con él por lastima. No te atrevas a extrañarlo porque no hay nada que extrañar. Tu no tienes la culpa de que su familia lo haya tratado de esa manera. De que él haya sido criado así. Si quisiera, podría cambiar. Pero no quiere. Así que no quieras tu. Todo este tiempo solo te ha hecho daño y pedido perdón. Y tu lo has perdonado, todas las veces. Pero se acabo. Ahora eres libre, ve y vive tu vida.

Epilogue

about 2 years later

Ojalá me hubiera hecho caso cuando aún era temprano.

Ojalá me hubiera dado cuenta de que debía mandarlo a la verga la vez que me dijo...

Aeluqal le mamaztlai de iusplqué haart un por ueq pooc ohenc edodn al ne etína oeatfc. Jáalo lé iurabhe mi a áms oqierud ammis euq me a.
.
Ednod me esa sám cóost msá us steían aámm us epdor ed meido equ me ialrs ajrpea óra,cl""nei oañ. .
.
Nco neuov nsi ui,jlo artnirme ne rtapma nénteti él en su gmoarbe de ací. Áms afalt em de ed rnheoiic una mi y lreecre dmioe de oarm zve oals atsmtauioe oio,ppr etrsa. I,s 1 dio rlof me. Eemzpó uss em a aharlb ereirhm noc dsio y osmbar tbooni ejód ásm de scairag a. Xstelnmaeue orpe im maoánuepmdnli arasbu ed raap gsuiói. Adac raquíe, erripmteim arus ropa no ezv enhmoaceáadjnt se que ovlóvi la viecirrtost aarp smá y guiisó. Íeusg pgaoe slitama él rupa orpe aartdtno pour rae ed cecomrnneve rea euq mro,a rpo cno. .
.
02 ralodej on ,3 ceesv ni nios thasa nétenti in ,1 ,2 éspduse uizáq. A y y me nadgoor aorlabl abi erpo atiemnabr qeu reisepm iarmabc urdoanj. .
.
Saígeu yo lolrnoad raomz otjnus sasopam le onc smá rpoe y óelgl ísa ptiome al ,paiadnem iuagl. Uqe opdaí em no amodsadei era ed ya ásm iamarbc enoan,tct íxaegi rtene él dijo euq y que lífcdii uym. Rrgeaers por si me ídsa no ay anu ás,m equ él sdeuésp me nco mzen,óaa el baimatnre evz iodj oaarírg em. Cei,h lirbe por fin a y irsaagc iuf ol osid.

This user has written an update to this letter.To see what they wrote, please


Load more comments

Sign in to FutureMe

or use your email address

Don't know your password? Sign in with an email link instead.

By signing in to FutureMe you agree to the Terms of use.

Create an account

or use your email address

You will receive a confirmation email

By signing in to FutureMe you agree to the Terms of use.

Share this FutureMe letter

Copy the link to your clipboard:

Or share directly via social media:

Why is this inappropriate?