A letter from Jun 09, 2026

Time Travelled — about 1 month

Peaceful right?

Dear FutureMe, nasıl başlayacağım bilmiyorum. sadece yapamadıklarım ve yapabilecek olduklarımın pişmanlığıyla yanıp kavruluyorum. 34 gün kaldı doğum günüme ve 74 kiloyum. işlerin nasıl bu hale geldiği konusunda inan hiçbir fikrim yok. hani taylor demiş ya "i've danced with the devil at 19". same girl same. neredeyse 30 kilo aldım yani. 2026'nın ilk yarısında hedeflerimin hiç ama hiçbirini gerçekleştirmedim. ne zaman başladı onu bile tam olarak hatırlamıyorum. deli gibi yedim ama deliler gibi. bir sürü farklı yiyecek denedim bazılarını ise tekrar tekrar yedim. şimdi ise kendime bir söz veriyorum doğum günümde en fazla 59 kilo olmak... dışarıdan bakan insanlar benim hakkımda ne düşünüyor bilmiyorum. çok da umursamıyorum da. sonuçta kimse boston'dan bir deri bir kemik döndüğümde umursamamıştı. 2026 yılının ilk yarısını tamamen failure olduğum bir dönem sayıp yoluma devam edeceğim. o kadar uzun bir zamandır diyet psikolojisi içindeydim ki.. saldım kendimi. ama her anlamda. cidden insanlar ne düşündü/düşünüyor gram umrumda değil. kimse ne yaşadığımın farkında değildi çünkü. bu sadece yıllarca kendini kalori olarak kısıtlamış bir kızın sonradan her şeye saldırmasının hikayesi değil. bu yıllardır yorgunluğunu umursamamış her olay ve durumda kendini suçlamış asla ama asla tam olarak dinlenemiş bir kızın sonunda kendini tamamen bırakması ve sadece istediklerini yapmasıydı. "asla yapmam" dediğim o kadar çok şey yaptım ki. bu dönem bana o kadar ama o kadar çok şey öğretti ki. şimdi geriye baktığımda kendi kendime diyorum ki keşke zamanımı daha dolu geçirseydim keşke daha az yeseydim ve daha az bir kiloda olsaydım. ben 49ken bile asla tatmin değildim. ne kadar zayıf olduğumun, güzezlliğim farkında değildim. şu ansa her şeyin bir sebeple olduğuna inanıyorum. hiçbir zaman zaten kendimi fully anorexic hissetmemiştim. şimdi başlıyoruz işte. hayatımda hiçbir erkek figürünün olmadığı (arkadaş olarak bile), insanların ne dediğini değil ama kendimin ne istediğini önemsediğim o mükemmel era geliyor. kilo verme rekoru kıracağım. hedefim bu. her sabah bir daha asla yemek yememe antları ile kalkıp dünyaları yiyerek aldım ben bu 30 kiloyu. aldığım gibi vermesini de biliyorum. pişman mıyım? evet. ama bu bir depresyondu. çok uzun zamandır kendime yaşatmadığım ama eli kulağında olan o depresyon. benim yeme bozukluğum bambaşka bir şey. sanki planlı gibi. her yediğim şeye bu son olacak diyorum ve cidden de öyle olacak. hayatım boyunca istediğim her şeyi alıp yediğim kendimi kısıtlamadığım bir dönem olmamıştı. öyle bir dönem de oldu sonunda. ama bitti artık. yemek ve ben bir araya gelemeyiz. artık gerçek bir aorexic olacağım. yemeğin y'si bile yasak olacak bana çünkü olmak zorunda. kıyafetlerimin çoğuna sığamıyorum ve dress code'um baştan aşağı değişti. 30 kilo verdiğimde insanların yüzündeki ifadeyi çok merak ediyorum. öne çıkmaktan utanmıyorum artık. umarım benim bu kilo alma sürecim bir iyileşme olmuştur bazı insanlar için. ya da benim iyi olduğum ve benim hakkımda endişelenmemeleri hakkında bir işaret. durum şu ki bu da anorexiayla gelen bir binge eating disorder. jeff'in dediği gibi toplumda lider konumunda olan bir insan gibi hissettim her zaman kendimi. bunu üniversiteye geçtikten sonra daha da fazla anlamaya başladım. (yazmaya uzun bir ara verdim burada). sanki ben yemekl eolan ilişkimi iyileştirince herkesinki iyileşecekti... bundan sonra dediğim gibi yemek yemek yok bana. her zaman düşünüyorum işler nasıl bu hale geldi diye.. birçok sorumluluğumu saldım, kendimi saldım.. evet yeter artık... bu okul senesi başlayana kadar 34 kilo olacağım. that is it yani. çok pişmanım ve gerçekten olaylar nasıl buraya geldi bilmiyorum ama her şerfde bir hayır vardır deyip önüme bakmalıyım sanırım. lütfen o doğum günü kızı.. bana 50lerde olduğunu söyle. lütfen. her gün bu sefer son kez yiyişim dedim ama asla son olmadı. Allah'ım lütfen artık cidden son olsun. lütfen lütfen lütfem. yiyebileceğim her şeyi her türlü kombinasyonu yaptım yiyeceklerle. kendime de söz vermiştim 45 kilo olana kadar aile evine dönmek yok diye. tutabilirim umarım. Allah'ım nolur yardım et. nolur son olsun nolur nolur nolur. beynim beni asla bırakmadı/bırakmıyor. bu sefer 40lı kilolara dütüğümde bunun kıymetini öyle bir bileceğim ki.. evet. yapabilirim. 30 kilo verilecek bu yaz!!!! ve diğer sorumuluklarım da aksatılmayacak. Allah'ım nolur yardım et. yapmak istediğim her şeyi yapabileyim. daha fazla da ne diyeceğimi bilmiyorum eğer istediğim kiloda olmazsam doğum günümde kendimi asla affetmeyeceğim. daha fazla yazamayacağım. aklımda sürekli nasıl bu kilolara geldiğim var. bundan sonra asla ama asla yemek yok. olabildiğince az hata var. ALLAHIM NOLUR. bu sefer o kadar ok kıymetini bileceğim ki o vücudumun. kendimi çok seveceğim ama önce kilo vermeliyim. bir nevi cezaydı belki de bu yaşadığım bilmiyorum. ama olan oldu. ne yazık ki... durabilseydim keşke. duramadım asla öküz gibi yedim öküz. oh gosh. bir daha yemeğin y'sini yersem 45 kilo olana kadar Allah'ım bu sefer ciddiyim sana yemin ediyorum beni affetme. bu süreçte bana yardım et yarabbim lütfen lütfen lütfen. 30 günde 30 kilo verdirt bana yarabbim lütfen. bu sefer yemin ediyorum. artık elimden geleni yapacağım. 34 de zaten bunu temsil ediyor. 3 Allah 4 de ailem. benim için en en en önemli iki şey. Allah'ım elimden geleni yapmamı ve 34 kiloya düşmeyi bana nasip eyle. nolur. verdiğin nimetlere şükretmeyi bana nasip eyle. belki de çok şükürsüz olduğum için başıma geldi bu musibet bilemiyorum. ama dünyanın sonu değil dimi sonuçta.. aldığımdan da fazlasını vereceğim. BEN BUNU YAPABİLİRİM. asla asla asla yemek yok. merak ettiğim her ama her şeyi yedim. yeter artık. daha fazla olayların nasıl bu raddeye geldiğini sorgulamak istemiyorum. olan oldu. şimdi zaman yemekten kesilme ve deli gib çalışma zamanıdır. tabii ki ömrüm boyunca olacak bu zaman. ailemin yanına gitmek de bunu değiiştirmez. onlar da bana yediremez. bu yaşananları öylesine yaşanmış sayarım eğer dediğim değişiklikleri yapmazsam. bu kadar acı boşuna gidemez ayşenur. kendine gel. yaptığın hatalar seni buraya getirdi. artık hata yok. kıymet bil. şükran dolu ol. 19 yaşın sana bir hatıra bıraksın yaşattığı musibetlerle... kimselerin yanına gidemiyorum bu olay yüzünden. AYSENUREXIA evet. artık başlayacak. ertelemek yok. hiçbir şeyi. nolur 20. yaş ayşenur. nolur. bana 40'li kilolardayım de.. bu beni en çok mutlu eden şey olur. nolur. o analizi bitirdim de. paperım çıkıyor de. lütfen. beni yarı yolda bırakma.

Load more comments

Sign in to FutureMe

or use your email address

Don't know your password? Sign in with an email link instead.

By signing in to FutureMe you agree to the Terms of use.

Create an account

or use your email address

You will receive a confirmation email

By signing in to FutureMe you agree to the Terms of use.

Share this FutureMe letter

Copy the link to your clipboard:

Or share directly via social media:

Why is this inappropriate?