A letter from October 3rd, 2018

Dear FutureMe, สวัสดีตัวเรา​ นั่นใช่เราตอนอายุ​ 18 หรือเปล่า? นับเลขถูกหรือเปล่านะ5555 ตัวนี้​ 2018 อายุ​ 16​ เพราะงั้น​ 2020 ก็ต้อง​ 18 สิเออ​ เพราะงั้นถูกแล้วแหละเนอะ งั้นนี่เธอคงเป็นเด็กม.6ที่กำลังจะเปิดเทอม2สิน้า ตอนที่เขียนเนี่ยอยู่ม.4พึ่งผ่านเทอมแรกมาหมาดๆเลยแหละ​ ก็ทุลักทุเล​ดี5555 เหนื่อยแหละ​ มันเหนื่อยมากๆเลย​ เรียนในสิ่งที่ไม่ชอบเนี่ยเหนื่อยจริงๆแหละเนอะ​ สุดท้ายแล้วเธอจะเลือกไปทางไหนเหรอ? สับสนหรือเปล่า​ เครียดมากไหม​ คงจะเหนื่อยมากกว่าเราเมื่อก่อนมากเลยสินะ​ ก็เธอผ่านมาหมดแล้วนี่นา​ เพราะงั้นช่วยเหนื่อยอีกนิดนึงนะ​ เดี๋ยวก็จบแล้ว​ อย่ายอมแพ้เด็ดขาดเลยนะ แต่ไม่ว่าเธอะเลือกทางไหน​ เราก็ไม่โกรธ​หรอก ก็ถ้าตัดสินใจแล้วแสดงว่าเธอคิดดีแล้วนี่​ เราจะเชื่อนะ​ เพราะงั้นเธอก็ต้องเชื่อในตัวเองด้วย​ ไม่ว่าจะไปเรียนต่อภาษา​ คอมพิวเตอร์​ หรือเรียนต่ออย่างอื่น​ เราเชื่อว่าถึงตอนนั้นเธอคงเลือกสิ่งที่ดีที่สุดได้แน่ๆ​ ต่อให้สับสนก็ขอให้เชื่อ​ แค่เชื่อในตัวเอง​ อย่าลังเลเลย​ คำว่า"ชอบ"​เนี่ย​ มันมีพลังมากเลยนะ​ เพราะงั้นไม่เป็นไรหรอก​ แค่ทำในสิ่งที่เธอจะไม่เสียใจภายหลัง​ก็พอ ถ้าเหนื่อยก็พักบ้างนะ​ กินขนมเค้ก​ อ่านนิยาย​ ฟังเพลง​ กดดันตัวเองไปก็ไม่ช่วยอะไรอยู่ดี​ เพราะงั้นอย่าฝืนเลย มีคนบอกว่าถ้าเวลาผ่านไป​ ความชอบของคนเราก็เปลี่ยน​ด้วย​ สิ่งที่เคยชอบพอผ่านไปอาจจะไม่ชอบก็ได้.... เนี่ยจริงหรือเปล่า? เธอตอนนี้ยังชอบอะไรเหมือนเราอยู่หรือเปล่า​ ชอบกินเค้กช็อกโกแลต​ โกโก้​ ชอบอ่านนิยาย​ ชอบฟังเพลง.... เพลงที่เธอฟัง​ จะใช่เพลงเดียวกับที่เราฟังตอนนี้เหรือเปล่า​ ไม่อยากให้เธอเลิกชอบเลย​ ขอได้ไหม​ อย่าลืมนะ​ เสียงของคนที่เคยช่วยเธอไว้เมื่อก่อนน่ะ​ ไม่อยากให้ลืม​ ไม่อยากให้เลิกชอบเลย​จริงๆนะ ตอนนี้น่ะ​ ขนาดเขียนจดหมายนี้ยังเปิดเพลงของคนๆนั้นเลย​ ก็ตอนนี้น่ะ​ ชอบจริงๆนี่นา​ จนถึงตอนนั้นก็ยังอยากให้เธอชอบเขาอยู่นะ https://youtu.be/7rRoT6tk9nk 月が綺麗ですね。 จนถึงตอนนั้น​ สำหรับเธอแล้ว​ พระจันทร์​ยังสวยเหมือนตอนนี้อยู่หรือเปล่า? ชอบจริงๆนะ​ ชอบอามะจังมากๆเลย​ อย่าลืมเก็บเงินไปคอนเสิร์ต​ด้วย ถือเป็นคำขอจากตัวเธอตอนเด็กก็ได้ ขอให้โตไปเป็นผู้ใหญ่​ที่ดีนะ​ 💗